🔥 “गुऱ्हाळ चालकांकडून शेतकऱ्यांची पिळवणूक – ऊसाच्या मोलासाठी शेतकऱ्यांची एकजूट गरजेची!” 🔥
प्रतिनिधी – विजय कांबळे
नागरगाव, पुणे जिल्हा
पुणे जिल्ह्यात सध्या ऊसाची काढणी सुरू असून, बहुतांश शेतकरी संकटाच्या उंबरठ्यावर उभे आहेत. एकीकडे कारखान्याचा अधिकृत बाजारभाव ₹३,३५० प्रति टन इतका जाहीर करण्यात आला असतानाही, गुऱ्हाळ चालक ऊस शेतकऱ्यांकडून मातीमोल किंमतीत घेत आहेत.
🌾 शेतकऱ्यांच्या घामाचे सोनं होतंय गाळात?
या वर्षी अवकाळी पाऊस, तसेच काही भागांतील दुष्काळी परिस्थिती यामुळे शेतकऱ्यांना अगोदरच आर्थिक फटका बसलेला आहे. त्यातच आता गुऱ्हाळ चालकांनी ऊसाला कवडीमोल दर देणे म्हणजे जखमेवर मीठ चोळल्यासारखे झाले आहे.
शेतकऱ्यांची अडचण आणि हतबलता ओळखून काही गुऱ्हाळ चालकांनी २,५००-२,७०० रुपये प्रति टन अशा अन्यायकारक दराने ऊस खरेदी सुरू केली आहे. वास्तविक बाजारभावापेक्षा ५००-८५० रुपयांनी कमी दरात ऊस विकणे म्हणजे शेतकऱ्यांच्या मेहनतीची थट्टा नाही का?
📢 “शेतकऱ्यांनो, थांबा! एकत्र या!”
हा ऊस शेतकऱ्यांच्या घामाचा आहे, त्याच्या भावावर शेतकऱ्याचं अधिकार आहे!
जर गुऱ्हाळ चालक आपसात एकत्र येऊन बाजारभाव ठरवू शकतात, तर शेतकरी का नाही?
➡️ एक महिना उसाचे पुरवठा थांबवा
➡️ एकजूट दाखवा
➡️ न्याय्य दरावर ठाम रहा
जर संपूर्ण शेतकरी वर्ग एकत्र येऊन ऊस देणे थांबवले, तर गुऱ्हाळ चालकांनाच बाजारभाव वाढवण्याची वेळ येईल. आजही आपली ताकद ही एकजुटीत आहे.
🧑🌾 “शेतकरी राजा, पण भावासाठी लाचार का?”
जो आपल्या मालाचा दर ठरवू शकत नाही, तो राजा कसला?
आज गरज आहे ती शेतकरी वर्गाने ‘नाही म्हणण्याची हिंमत’ दाखवण्याची. ऊस हा सोन्यासारखा पीक आहे. त्याला कवडीमोल भावाने देणे म्हणजे स्वतःच्या श्रमांचा अपमान आहे.
✊ एकजूट हाच एकमेव उपाय!
शेतकरी संघटना, स्थानिक प्रतिनिधी, आणि कार्यकर्ते यांनी यामध्ये पुढाकार घेतला पाहिजे.
➡️ शेतकऱ्यांनी ऊस देणे तात्पुरते थांबवावे
➡️ गुऱ्हाळ चालकांशी चर्चेची भूमिका घ्यावी
➡️ कारखान्याचा दरच किमान निकष मानून विक्री करावी
🔚 शेवटी एवढंच सांगावं वाटतं –
> “शेतकरी जर एकटा असेल तर दुर्बल असतो, पण सर्व शेतकरी एकत्र आले तर त्यांची ताकद गुऱ्हाळ चालकांनाही झुकवू शकते.”
✅ आपला ऊस, आपला दर! आता निर्णय फक्त तुमचा!
