“शाळेच्या कुशीत उभे राहिलेले संसार उध्वस्त होणार?
मांडवगण फराटा येथे गाळेधारक आणि पोलिसांमध्ये तणाव, जीवाभावाचा व्यवसाय धोक्यात”
मांडवगण फराटा (प्रतिनिधी) –
गेल्या तीन दशकांहून अधिक काळापासून एका शाळेच्या हद्दीत उभे असलेले छोटे छोटे गाळे—जिथे अनेकांचे संसार उभे राहिले, ज्यांनी आपल्या हातांनी व्यवसाय फुलवला—ते गाळे आता कारवाईच्या छायेखाली आले आहेत. जिल्हा परिषद शाळा, मांडवगण फराटा यांच्या अधिकृत सीमेत हे गाळे असल्याचं स्पष्ट झाल्यानंतर शनिवारी परिसरात मोठा तणाव निर्माण झाला.
प्रशासनाच्या कारवाईच्या हालचाली सुरू होताच, गाळेधारकांची धावपळ सुरू झाली. काहींनी दुकान बंद करून किल्ली हातात घेतली, तर काहीजण रडत रडत पोलिसांसमोर हात जोडताना दिसले. काही वेळ गाळेधारक आणि पोलिसांमध्ये शाब्दिक वाद झाला. तणाव वाढू नये म्हणून पोलीस घटनास्थळी ठाण मांडून परिस्थिती नियंत्रणात ठेवण्याचा प्रयत्न करत होते.
“तीन दशके, तीन पिढ्यांचे स्वप्न”
गाळेधारक सांगत होते – “या गाळ्यांमध्ये आम्ही फक्त सामान विकत नाही, आम्ही आमचा संसार चालवतो. इथंच आमचं आयुष्य उभं आहे. आमच्या कुटुंबाची भूक भागते, मुलांचं शिक्षण होतं, घर चालतं. आता हेच जर अचानक पायाखालचं निघालं तर आम्ही कुठं जावं?”
त्यांनी प्रशासनाकडे मागणी केली की, जर हे गाळे शाळेच्या हद्दीत येत असतील तर आम्हाला पर्यायी जागा द्या, आमचं पुनर्वसन करा. एकाएकी कारवाई करून आमचं आयुष्य उध्वस्त करू नका.
ग्रामस्थांचं मत – ‘शाळेची सुरक्षितताही महत्त्वाची’
या कारवाईबाबत ग्रामस्थांमध्ये संमिश्र भावना आहेत. काहींनी शाळेच्या सुरक्षिततेचा मुद्दा उपस्थित केला. एका स्थानिक पालकाने सांगितले – “शाळेच्या हद्दीत दुकाने असणे हे चुकीचं आहे. मुलांच्या सुरक्षेच्या दृष्टीने प्रशासनाचं पाऊल योग्यच आहे.”
मात्र दुसऱ्या बाजूला काहींनी प्रशासनाच्या अचानक कारवाईवर आक्षेप घेतला – “३० वर्षांनी जागं होणं याला नियोजन म्हणता येईल का? आधी पर्यायी व्यवस्था करून मगच कारवाई करायला हवी होती.”
पुढे काय? – गाळेधारकांची अस्वस्थ वाट पाहणी
संध्याकाळनंतर परिस्थिती शांत झाली असली, तरी गाळेधारकांच्या मनात प्रश्नांची वादळं घोंगावत आहेत –
“पुढे काय?”, “कुठं जावं?”, “व्यवसाय पुन्हा कुठं उभा करायचा?”
ग्रामपंचायत व स्थानिक प्रशासनाकडे सर्वांचे लक्ष लागले आहे. काही ग्रामस्थ आणि गाळेधारकांनी मिळून ग्रामपंचायतीकडे लवकरच बैठक घेऊन योग्य तो तोडगा काढावा, अशी मागणी करत आहेत.
शेवटी प्रश्न एकच – विकासाच्या नावाखाली विस्थापन का?
शाळेचं रक्षण होणं आवश्यक आहेच, पण त्याच वेळी या गाळ्यांमागची माणसं विसरता कामा नये. त्यांच्या आयुष्याच्या बुनियादी गरजा, त्यांच्या रोजगाराचा सन्मान, आणि त्यांच्या पुनर्वसनाची जबाबदारीही प्रशासनाचीच आहे.
✍️ विशेष प्रतिनिधी | RJNEWS27MARATHI.COM
